Trochę historii:
Nazwa miejscowości pochodzi się od rewy, piaszczystej mielizny ciągnącej się od czubka cypla, niemal nieprzerwanie, do brzegu Mierzei Helskiej. Po raz pierwszy Rewa na pisanych kartach historii pojawiła się w 1589 r. jako osada pod nazwą Riffe. Opat Cystersów - Dawid Konarski wydał wówczas zezwolenie na wybudowanie szop rybackich, które miały służyć jako czasowe domostwa na okres połowów. Z czasem wykształciła się z nich stała osada należąca do dóbr klasztoru w Oliwie, która pod nazwą Rewa pojawiła się w materiałach historycznych po raz pierwszy pod koniec XVII w. Wszystko wskazuje jednak na to, że dzieje wsi SA jednak dużo starsze. Badania archeologiczne odkryły w Rewie osadę kultury rzuczewskiej, której ludność trudniła się myślistwem i rybołówstwem morskim. Położenie Rewy na uboczu, a także brak gruntów ornych i naturalne przeszkody zmuszały mieszkańców do eksploatacji morza. W przeszłości uprawiali żeglugę morską handlowymi statkami żeglugowymi zwanymi „szkutami”. Prawdopodobnie już w XIII w. pojawiły się tu towarowe szkuty. Były to najczęściej dwumasztowe żaglowce. Najsłynniejszym z nich obecnie jest Szkuta „Helena”. Podczas zaborów, kiedy to Rewa znajdowała się pod panowaniem pruskiem, tamtejsi młodzi mężczyźni pełnili służbę w niemieckiej cesarskiej marynarce wojennej. Podobno nie ma statku, na którym nie pływałby marynarz z Rewy. Przed drugą wojną światową sława miejscowych marynarzy urosła tak dalece, że Polsko-Brytyjskie Towarzystwo Okrętowe, najpoważniejsza instytucja tego typu w II RP, posiadało statek ochrzczony imieniem kaszubskiej osady.
W 1880 r. miejscowość liczyła około 500 mieszkańców i stała się portem dla statków pełnomorskich. Rozwinął się też handel i żegluga towarowa.
Źródło danych informatora:
www.rewa.wla.com.pl,
www.wikipedia.pl
www.rewa.tk
www.kosakowo.pl
